Bermuda - Azoren 2019

 

Blog 6 ontvangen op maandag 4 juni om 06:38u.- De aankomst

 

 

14.5 dag, prima score. We zijn aangekomen in Horta, 3 uur ‘s nachts lokale tijd. Het befaamde café Peter Sport laat nog even op zich wachten. In de kajuit alvast een welverdiend ankerbiertje waar tussen Bermuda en de Azoren al vaker naar uit gekeken is. We blikken terug, moe maar voldaan.

 

 

Wat een tocht, een oceaan met vele gezichten. Met een glimlach kijk ik terug op de eerste halve mijl. Terwijl ik beneden Bermuda Radio oproep voor toestemming om het eiland definitief te verlaten heeft de enthousiaste bemanning koers gezet naar het Westen, waarschijnlijk voor een korte afscheidsgroet. Na 200 meter keren we en kiezen vervolgens het ruime sop, noordwaarts. Bermuda zakt gestaag achter de horizon.

 

 

De eerste dagen zijn we op zoek naar wind. Genoeg en uit een gunstige hoek. Veel wind volgt, wel uit de juiste hoek. Als de windmeter na een heftige nacht een paar keer boven de 40 klokt, gunnen we onszelf en de boot een beetje rust. We strijken het dubbelgereefd grootzeil. Een pittige onderneming met een swell van 7+ meter en forse wind. De bemanning klaart de klus alsof we al jaren samen werken, chapeau! Voor top ten takel (zonder zeilen) varen we al 5 knopen en het verder op een deels ingerolde genua blijkt een verstandig besluit.

 

 

De adempauze van een dag geeft ruimte voor voorbereidingen op een tweede sessie met veel wind waar we goed gebruik van maken. Het schiet lekker op zo.

 

 

De laatste paar dagen varieert de wind tussen 15 en 25 knopen, mooi ruim binnenvallend. We worden overspoeld door dolfijnenshows, minstens en paar per dag op willekeurige momenten. Ik snap dat er daarom niet gevist kan worden, ook met de golven natuurlijk niet. Herman leest voor uit het boek van Mark Slats: “sinds hij op de Atlantische Oceaan zit heeft hij geen vis meer gevangen”. Heeft Frank zijn lotgenoot gevonden?

 

 

Frank en ik zijn in ieder geval de enigen aan boord die een walvis hebben gespot. Gonny is tot de allerlaatste dolfinariumshow uitbundig enthousiast. De heren hebben de kunstjes  intussen wel gezien. Herman wist ons de hele tocht te triggeren met groepen vogels: we stonden dan te turen naar een “walvis” die zich wat mij betreft goed schuil hield. In de laatste nachtwachten licht de zee op en kun je uren om je heen kijken naar de vele vlakken zeevonk. De Atlantic blijft wonderbaarlijk.

 

 

Toen de ETA duidelijker leek te worden, werden al snel plannen gemaakt voor Faïal. Peter Sport stond uiteraard al voor aanvang van de reis op het programma. Op de vraag of men dinsdag misschien nog een tochtje wilde zeilen, viel een lange stilte. Dat pakken ze hopelijk later dit seizoen weer op…

 

 

Ik ga ons avond diner wel missen, gezellig in de kuip met elke dag een heerlijke maaltijd. Gelukkig hebben we de video’s nog. Op ons terras met uitzicht op zee, zoals Gonny het steevast noemde. Klinkt lekker luxe, net als onze dagelijkse ‘borrelsessie’: rond een uurtje of 4/5 boordtijd met Franse kazen en Italiaanse worst en een ijskoud …. colaatje. We keuvelden wat over koetjes en kalfjes en bespraken het wachtschema voor de volgende nacht. Man, man, man, wat waren we uit hè ;)

 

 

Ik wil Gonny, Frank en Herman bedanken voor een fantastische tocht en een onvergetelijke +- 1900 zeemijlen. Herman voor zijn realistische blik, het meedenken bij keuzemomenten en het vertrouwd aflossen van mij in zwaardere omstandigheden. Gonny voor haar stoere avonturiersmentaliteit, haar leergierigheid en de verbazingwekkend culinaire producties uit een beperkte kombuis. Frank voor zijn enthousiasme gedurende de hele tocht, geweldige gevoel voor humor, doorzettingsvermogen en voor zijn rol als afdeling technische dienst.

 

 

Ik kijk met trots terug op deze tocht met dit super team!

 

 

Groet, Hans

Blog 5 ontvangen donderdag 30 mei om 17:35 uur  "Een ware detox en dat werkt louterend"

Het is donderdag 30 mei 1200 uur boordtijd en bijna een week verder na mijn vorige blog. We hebben de vaart er goed in en zijn ruim over de helft.
Alles draait lekker aan boord en er kan weer gevist worden. De afgelopen dagen was dat best lastig aangezien we snelheden van 10-12 knopen bereikten als we van de golven af surften. De wind deed ook goed mee en ten opzichte van gribfile verwachtingen van 20 knopen krijgen we er regelmatig 10 extra knopen bij cadeau. Het sturen op de golven is dan voor een ieder van ons een mooie ervaring. De balans tussen snelheid erin houden en het comfort aan boord is een uitdaging.
Dagelijks genieten we van enkele dolfijnen shows. Wordt er een groep van meer dan tien zeevogels gesignaleerd dan gaat het dolfijnen alarm af en binnen enkele minuten zwemt er dan een groep rond de boot. Zij spelen wat, kijken wat naar die vreemde types aan boord en verdwijnen dan weer. Walvissen zijn schaarser en houden het meer op schijnbewegingen waarbij niet iedereen overtuigd is dat die schimmen toebehoren aan een walvis of gewoon wat golven zijn.
We kruisen ook enkele scheepvaartroutes en kunnen via de AIS alle informatie over de schepen zien. Enkele hebben bestemming Rotterdam of IJmuiden en gaan dan ook in noordelijke richting. ‘s Nachts is het een lichtshow waarbij we aan de hand van de boordlichten onze strategie ten opzichte van de op onze route varende schepen bepalen. Een mooi schouwspel dat de nachtelijke wachturen afwisselend maakt.

Dan het uitzicht. Daar zijn twee inzichten over. Ten eerste: Het is ongeveer 14 dagen eentonig. Golven, wat groter of kleiner, enkele brekers daartussen en ons kielzog dat daar tussendoor snijdt. Je kunt er ook anders naar kijken en de eentonigheid doet je gedachten afdwalen. Ja, waar naartoe eigenlijk. Aan het varen, de tocht, de afstand, of meer aan thuis, het werk en de dagelijkse drukte waar we ons allen door mee laten sleuren. Daar kom je goed los van als de internetconnectie op je telefoon ‘geen netwerkverbinding’ geeft. Een ware detox en dat werkt louterend.

Vandaag bereiden we ons voor op een tussensprint met wat meer wind die ons weer dichter bij Horta brengt. Tot slot schijnt er morgen ook een Abraham aan boord te komen en zal hij ons een groot en overvloedige vismaaltijd bezorgen. Mocht dat onverhoopt anders lopen dan is Gonny steeds in staat met een steeds kleinere voorraad versproducten ons avondmaal, of moet ik diner zeggen, te bereiden.

Het gaat wel goed komen met ons de komende dagen en we gaan op voor de laatste etappes!

Zeilgroet,

Herman

Blog 4 ontvangen dinsdag 28 mei 2019 18:00 uur "Het droevige leven van een onbegrepen visser!"

Positie: 37*37'782 N 046*59'650 W,  SOG 7.3, COG 96* (= BTW)

We gaan terug in de tijd die zondagochtend ruim een week voor vertrek in Harlingen, alwaar we hadden afgesproken om Hans, Gonny, Herman en ik elkaar te leren kennen en de reis voor te bereiden. De route gingen we bekijken, wat dienen we mee te nemen, en er waren wat extra taakjes voor de deelnemers. Broodbakken kwam ter sprake en Hans keek Gonny aan en vroeg of zij zich hierin wilde verdiepen. Man, man, man, wat had ik graag broodbakker willen zijn. Toen kwam het vissen ter sprake en de lat ging meteen op een heel hoog niveau, want er was sprake van minimaal 4 tonijnen. Herman erageerde meteen van "ik kan niet vissen en ik heb er niks mee"  Tot mijn grote spijt heb ik toen in een overmoedige bui laten weten dat ik ooit eens op forel heb gevist en toen was de keuze snel gemaakt en kreeg ik de opdracht mij hierin te verdiepen. engel en molen bij een vriend gaan lenen en in Bermuda het beste voor geld te koop zijnde aas gekocht: een nepvisje met vlijmscherpe haken.Nu zit ik hier alleen in het donker van de nacht na te denken over mijn teleurstellende resultaten tot dusver. De hongerige blikken van de andere bemanning en vooral de pijnlijke opmerkingen in mijn richting doen de verwondingen van de haakjes verbleken.

Ik heb eens in de vriezer en koelkast gekeken en besef zeer goed dat het nog maar enkele dagen gaat duren alvorens het vlees op is, en hoe gaan ze dan reageren. De blikjes tonijn welke ik van thuis had meegenomen waren ook al op. Enkele oorzaken welke ik al vaak benoemde in de groep zijn dat we veel te hard varen om te kunnen vissen en de 3 tot 4 meter hoge golven ook niet echt gunstig zijn, schijnt hun ook niet te deren. Oh ja, en Herman moest een boodschappen briefje maken, wat had ik dat graag gedaan *snik*

Even zonder gekheid, het is hier super gezellig aan boord en ondanks de vele uren die we samen moesten draaien door het iets onstuimiger, zeg maar gerust de woeste oceaan - waarvoor ik steeds meer respect krijg - en minder slaapuren is de stemming helemaal top! En onder de geweldige leiding van Hans, de fantastische broodbakster en kok Gonny en de zeer uitmuntende roerganger Herman en ik de niet begrepen visser zal dit een herinnering blijven om met een brede glimlach op terug te kijken.

Groetjes Frank (de visser)

Tot snel (S k7 Xxx

 

BLOG DEEL 3 Hallo allemaal,

Positie is 35*35'000N 052*25'000W.  SOG = 6.5 gem. COG = 055* Wind +- 15 kn. uit (W)NW.

Het is zaterdag 25 mei en we zijn 6 dagen onderweg. Ik begin inmiddels aardig te wennen aan de zeilterminologie. Waar ik de eerste dagen nog dacht dat de mannen aan boord een combinatie van Fries, Limburgs en Noordwijks spraken, leerde ik al snel dat dat niet het geval was. Bij het horen van de termen als SOG - COG - TWA- TWS - genua - reven - fokkeschoot enz. weet ik nu in ieder geval waar ze het over hebben. (Wellicht als ik van de week een intelligente vraag aan Hans hierover stel vergeet hij dat ik vannacht als een malle 5 min aan het verkeerde touw liep te trekken:)) Gisteren hebben we overdag weinig wind gehad en hebben deze tijd gebruikt om even bij te tanken van de afgelopen nachten en voor te bereiden op het naderende weer. Frank gooit zijn hengel in het water en begint onze verwachte avondmaaltijd voor te bereiden. Helaas wordt er tot nu toe meer over vis gepraat dan dat er iets gevangen wordt. De vliegende vis, die in een geslaagde zelfmoordpoging bij ons aan boord is gevlogen, tellen we maar even niet mee. Verder bak ik brood en Herman rust wat uit in de zon. De dagelijkse controles worden uitgevoerd zoals het logboek en de motorcheck. We eten nog een goede maaltijd en bereiden ons daarna voor op de nacht met veel wind. We reven het zeil en zetten het strak als een plank. De genua rollen we in en daarna gaat de eerste shift op post. We lopen 4 uur op 4 uur af, Herman en Frank samen, en Hans met mij.

Vanaf 00:00u werden de weersomstandigheden al pittiger. Regen is in deze een understatement, 2 reddingvesten sprongen na uren plensbuien spontaan open, torenhoge golven, en windvlagen tot max 40 knopen. Gelukkig blijft Hans in alle omstandigheden rustig en leidt ons vakkundig over deze, iets wat woeste, oceaan. Nadat de boot met de giek door het water scheerde, het adrenaline peil opgevoerd werd, en de vooruitzichten er niet beter op werden wordt er besloten de zeilen de strijken. Door het perfecte teamwork verliep dat uiteraard goed en alle complimenten voor de 2 stoere mannen (Herman en Frank) die in deze weersomstandigheden voor op het dek stonden om het zeil naar beneden te trekken. De opmerking dat we sneller gingen ( 15 knopen) dan de rompsnelheid van de boot is gelukkig voor mij nog abacadabra :) maar zal de zeilers onder jullie wel iets meer zeggen.

Groetjes Gonny vanaf scheepspositie 35*32'.734N 052*30.576W

 

BLOG 2.donderdag 16 uur Ned Tijd 34*03'556 N 059*29'300 W

Hier weer een bericht vanaf de Westwind. Het is vrijdagmiddag 24 mei 1200 uur aan boord. Na vier dagen en nachten zeilen en circa 400 Nm te hebben afgelegd, hebben we nu voor het eerst een aantal windstille uren en zetten we de motor bij. Zowel de accu's als de bemanning kunnen even bijgeladen worden. Het brood wordt gebakken en kleine klusjes worden geklaard. Ondertussen hebben we tijdens de koffie (bijna) kunnen zwaaien naar een vrachtschip dat ons op enkele honderden meters passeerde. Frank, de visser aan boord, heeft alle voorbereidingen getroffen en aan de professionele uitrusting zal het niet liggen. Er zijn dolfijnen en walvissen gespot dus er zit levend materiaal in de zee. Er is ons veel verse vis, naar keuze, beloofd voor de tweede week.

De schipper informeert ons regelmatig over de weerberichten en de voortgang. De wind gaat draaien naar de juiste hoek die ons naar Horta zal brengen. De afgelopen dagen waren zeer afwisselend. Na een rustige eerste dag en nacht hebben we vele weertypes gehad. Verfrissende regenbuien in de tweede nacht en een derde nacht met behoorlijk veel wind met windstoten boven de 30 knopen en vannacht een overgang naar een rustiger weertype. Schip en bemanning houden zich prima en zijn goed op elkaar ingespeeld.

Zeilgroet, Herman

Aan de hand van de gribfiles hadden we gisteren al besloten om net boven de 34e oostwaarts te gaan. We zijn nu al sinds dinsdagavond rond de 34e aan het varen met een waypoint op 34*50`000 N 54*00'00 W.  Tot nu hebben we hier veel wind en regen en wind uit buien, we managen het schip goed en de bemanning gaat steady. Met 25+ knopen wind hebben we besloten dubbele wachten te draaien afgelopen nacht. Daarom maar even een kort berichtje. Wind komt veelal uit een 120* hoek van het schip. De verwachtingen waren dat de wind af zou nemen. gr Hans


Blog 1. dinsdag 21 mei 2019, 2:03 uur

Positie is 33*06’240 N 064*22’433 W

Hallo allemaal,

Hierbij het eerste blog van de reis met De Zeezeilers van Marken, Bermuda-Azoren mei 2019. Ongeveer 1.5 week voor de reis zijn we in Harlingen bij elkaar gekomen om kennis te maken en de reis door te spreken. Ik zal jullie ook even voorstellen: De schipper is Hans. Behalve dat hij alles weet over zeilen, heeft hij ook veel verstand van scheepsmotoren, vriezers (de held :)), waterpompen, onderhandelen over havengelden en eieren bakken. Ik ben benieuwd waar hij de volgende 2.5 weken nog mee aankomt!  Dan hebben we Frank (technische man) , Herman ( aangestelt als co-schipper) en ik (Gonny, zeiler in wording, hoop ik). En dan hebben we natuurlijk de boot, Westwind, V44 perfomance. Ik zal jullie niet lastig vallen met de details, die kunnen gewoon op deze site opzoeken. Frank en Herman hebben op weg naar Bermuda een tussenstop gehad in Toronto en hebben een speedbezoek aan de Niagarafalls gedaan. Hans kwam 2 dagen eerder om te bootoverdracht te doen en ik ben 5 dagen eerder aangekomen om nog even te relaxen op dit prachtige eiland.

Afijn, op 16 mei was het eindelijk zover en mochten we in de middag aan boord. De hutten werden verdeeld, spullen geïnstalleerd, huishoudelijk regels besproken om vervolgens lekker uit eten te gaan. Een paar biertjes verder (nu kan het nog) en de sfeer zat er al goed in. Dat voorspeld veel goeds!

In Harlingen heeft iedereen een taak gekregen om zich in de verdiepen. Herman is verantwoordelijk voor de boodschappenlijst, een hele logistiek operatie om een schip voor 3 weken te bevoorraden. Frank is verantwoordelijk voor het vangen van de tonijn (doel minimaal 4) en het bereiden daarvan en ik heb me verdiept in hoe brood gebakken moet worden. Vrijdag hebben we deel 1 van de boodschappen gedaan. Gelukkig is Bermuda echt een lekker goedkoop eiland dus we waren voordelig uit.. hahaha (niet dus).

In de middag, na de safety briefing, zijn we gaan varen zodat iedereen aan de boot kon wennen. Ik heb zelf bijna geen zeilervaring maar Hans legt alles gelukkig goed en duidelijk uit. (nu nog onthouden :)). Als we terug zijn leggen we de boot aan een boei en varen met de dinghy naar de kant om Herman zijn verjaardag te vieren. Zaterdag doen we nogmaals boodschappen (versproducten) om vervolgens naar St, George te varen. Onderweg oefenen we nog meer procedures om als team goed te kunnen werken.

In St George voor anker gegaan, en in de ochtend heerlijk in de baai gezwommen. Vandaag doen we rustig aan. Vanmorgen een klein stukje gevaren en de "man over boord" procedure geoefend. In de middag liggen we in de haven en hebben wij een "vrije"middag. Dan kunnen we nog wat relaxen voordat we de oceaan over gaan!

Maandagochtend is het eindelijk zover! We gaan!!! En we hebben er zin in met zijn vieren. Eerst moest er nog een nieuwe zeillat gekocht worden, vervolgens uitklaren en uitvaren. Het is nu 18.50u en met een gemiddelde snelheid van 4,5 knopen, 45 mijl verder, laten we Bermuda achter ons. In de ochtend zijn we al dolfijnen tegen gekomen. Ontzettend leuk! Wel jammer dat Frank, die op dat moment binnen zat, het echt niet wil geloven. (Zucht, I rest my case :))