Waar vaart de WestWind

Tijdens de Oceaan oversteek was de Westwind niet te zien op de AIS. In plaats daarvan houden we een blog bij. Via de sateliet telefoon kregen we geregeld bericht.

 

Blog 7 dag 15, vrijdag 20 mei 2016, We zijn er:

2300 mijl in net geen 15 dagen

(veel) dolfijnen

vier walvissen

twee schildpadden

veel zon

toch nog wat regen en kou

heerlijk eten

geen sex

gezellige groep

strak gestuurd

lekker brood bakken

geen drank

schitterende sterrennachten

betrouwbare grib-files

flinke tonijn gevangen

lekkere tonijn steakes

goede gesprekken

pannenkoeken

ruime voorraad drinkwater

mooie vergezichten

om de dag plastic knippen en schoonmaken

hoge oceaan swells

mooie zons-op en ondergangen

zeeziekte in t begin

bijna alles gezeild; 1 dag op de motor

energie uit windmolen en zonnepanelen

kleffe zoute kleren

niet douchen

de vulkaan van Pico op de horizon

biertje bij Peter Sport

aan alles komt een eind

 

 

Blog 6:  dag 13, woensdag 18 mei 2016 Positie: 38o01.204’ N 035o22.050’ W GMT 2.00 pm.  
Less then 300 miles to go, Peter sports here we come.... Land in zicht!! Nog maar driehonderd mijl te gaan en de windstiltes blijven weg. Met behulp van de gribfiles zoeken we onze weg met wind naar Horta en dat gaat goed. Met windje vier, met wat vlagen vijf, is de reis een super tocht. Overdag mooie zon, schitterende vergezichten, elke morgen en avond groepen dolfijnen, prachtige zonsopkomsten en ondergangen en een gezellige bemanning. Wat willen we nog meer? Zoals het nu gaat komen we aanstaand weekend in Horta aan. We merken dat we al een tijdje onderweg zijn. De verse groenten en fruit raken langzamerhand op. Wat moeten we in hemelsnaam met die veertig citroenen en limoenen? Scheurbuik zullen we in ieder geval niet krijgen. We worden steeds creatiever met de maaltijden. Pannenkoeken vervangen brood en zelfs de pizzaboer komt langs. Weliswaar is die bodem niet zo crocante. De oven heeft zo zijn gebruiksaanwijzing maar hij was niet slecht. Iedereen kijkt al uit naar het biertje bij Peter Sport, de beroemde zeilerskroeg op Horta.

Het afval stapelt zich op, de lijven worden wat vermoeid van het geschud en geschommel maar wonderbaarlijk genoeg raken de gesprekken niet op. Soms lijkt het net een boot vol kletsende dames die onderweg zijn (volgens de schipper). En sommige mannen blijken dan wel te kunnen multi-tasken, praten en sturen tegelijkertijd. Iedereen geniet van de nachten. De maan staat bijna vol aan de hemel die schittert van de sterren. Maar de donkerte is soms ook lastig. Vooral als de vlagen toenemen en de golven van alle kanten aan komen rollen. De boot is dan moeilijk op koers te houden omdat er geen vast oriëntatiepunt is. Als de sterren dan nog achter de wolken verdwijnen zijn de meters nog het enige vaste punt. Afgelopen nacht werden we opgeschrikt door een wit knipperlicht dat snel dichterbij kwam. Voor we er erg in hadden kwam het langszij en verdween het weer. De marifoon en AIS waren snel aan gezet maar dat gaf geen duidelijkheid. Spookbeelden van een reddingsvlot of iemand in een zwemvest kwamen voorbij en maakten dat we onzeker werden wat te doen. Gelukkig herinnerde Leon zich dat er twee jaar geleden ook een weerstation hier ronddreef met dezelfde verlichting. Door zoiets ben je je weer even bewust hoe ver je hier van alles verwijderd bent en dat je hulp moet bieden wanneer nodig. Je zal daar maar drijven in je zwemvestje langs een boot en ze zien je niet, zou wel erg jammer zijn.

Elke dag zijn we druk in de weer om onze positie te bepalen met de sextant. Cees en Leon zijn experts. Cees heeft plaatsbepaling met de sextant als hobby en steekt de bemanning aan om ook een zonnetje te schieten. Rond de hoogste stand van de zon zitten we op een rijtje aan de hoge kant van de boot, klaar om de zon te peilen. En we zitten er niet veel naast. Mooi om te zien hoe je zonder moderne apparatuur toch weet waar je zit. Blog 5:  dag 11, Maandag 16 mei 2016 Positie: 37o06.956’ N 041o43.846’ W  GMT 1.45 pm Speeding up in 20 knts of wind, less wind expected last 4 days. 630 miles to go. Dolphins, Spermwhales and Turtles. But again; “no fish today “ “Op een mooie pinksterdag, op een dag in mei.......”  Alweer ruim tien dagen onderweg en de vaart gaat voorspoedig. De eerste week hebben we voornamelijk aan- of halve wind gevaren. Om een beeld te geven wat dat betekent aan boord: we leefden zoals in de “schuinact”uit de JanDino show. Niets blijft staan en alles schuift naar de lage kant. Best wel vermoeiend. Vanaf zaterdag hebben we de wind ruim van achteren met de daarbij horende golven. We schommelen de hele dag en surfen ruisende golven af. Goede balanstraining om ondanks het geschommel in je bed te blijven liggen, te koken, poetsen en je in de boot te verplaatsen. Het weer blijft goed. Stralende zon elke dag en voldoende wind om te zeilen. De temperatuur is wel wat lager geworden. Gisteren was het een schitterende zeildag. Flinke golven, die glansden als glas in de zon, en met grote vaart al bruisend en brekend van achteren aan kwamen lopen. Zodra ze dichterbij waren tilden ze de boot op en begon het surfen. Prachtig, wat een natuurgeweld. En dit alles zette zich voort in de nacht onder een wassende maan. Ieders stuurmanskunst werd daarmee flink op de proef gesteld. Het sturen gaat op kompas en op de windhoek van de wind met de boot. Die is af te lezen op een metertje. Vooral in het donker geeft dat het gevoel van gamen. Turen op wat meters en aan de hand daarvan sturen zou zo achter de computer kunnen.   Naast het zeilen wordt er ook flink geklust. Dat hoort nu eenmaal bij de boot. De gashandel van de motor is vervangen, de WC bril weer opnieuw vastgemaakt, zodat je niet al zeilend met de bril van de wc afschuift, karren van het grootzeil gerepareerd, kortom de boot in optima forma houden. Afval beheer is ook een vak apart. Eens per twee dagen verknippen we al het plastic(zoals drinkflessen) tot kleine stukjes, zodat het zo min mogelijk ruimte inneemt. Daarnaast wordt papier en groen afval apart verwerkt en teruggegeven aan de natuur. Op die manier reduceren we de afvalberg tot een paar zakjes die we voor in de boot op kunnen slaan.   De zeedieren komen af en toe weer langs, dit keer ook schildpadden. Waar die naar op weg zijn is een raadsel. De dolfijntjes geven elke avond een showtje weg en de potvis zwemt ook al spuitend zijn rondje door de oceaan. De vissen bijten nog niet echt voor de avondmaaltijd. Waarschijnlijk gebeurt dat pas in de buurt van Horta. Volgens de schipper komen de zeedieren in grote getalen bij Horta te voorschijn.   Iedereen is nu in de ontspannen modus gekomen, wat mensen creatief maakt. De nieuwste shows voor John de Mol worden hier geboren. Zet acht mensen die elkaar niet kennen bij elkaar in een boot om de oceaan over te steken en volg dat de hele dag. Interessante gesprekken vinden plaats, discussies over wind, weer en vaarroutes, spannende zeilervaringen en nog veel meer. Gelukkig zijn wij nog geen onderdeel van de show. Zou ook niet kunnen, want onze schipper hanteert het motto: “What happens on the boat, stays on the boat”.

Blog 4 dag 8 vrijdag 13 mei 2016 Positie: 34o23.740’ N 049o49.229’ W  GMT 5.35 pm

Next half of the trip, counting down to zero at 8 knts in heavy seas and good winds. No fish but still good foods. 1050 miles to go. Crew is happy; skip is happy.

We zijn over de helft!! Vanmiddag geluncht met een heerlijke tonijnsalade met glaasje witte wijn om het te vieren. De tocht verloopt prima. De meeste dagen hebben we mooie wind, die ons in de goede richting blaast. Woensdag was een erg warme dag met minder wind zodat de motor er aan de pas moest komen. Nu vliegen we over een onstuimige zee met prachtige golven en schuimkoppen. De zon laat zich ook zien en de temperatuur is heerlijk, niet meer zo bloedheet. Je kan wel merken dat we wat noordelijker komen. ‘s Nachts gaat de lange broek aan en alleen een laken om onder te slapen wordt wat fris. 

Iedereen zit goed in het ritme van wachtlopen, slapen, poetsen en koken. Tussen door is er voldoende tijd om een boekje te lezen of gezellig te kletsen. En er wordt wat afgeleuterd. De nachtwachten brengen de rust. Het geruis van  water met een prachtige sterrenhemel zet tot dromen en mijmeren aan. Zeker nu ook de maan weer aanwezig is. Hoewel de wind ook dan kan toenemen en dan is het weer geconcentreerd sturen of een rif zetten. Het zeeleven is wat magertjes hier. We zien af en toe een groepje vogels en wat vliegende vissen. Woensdagmorgen werden we nogmaals blij verrast met een grote potvis die langskwam. Rustig, onverstoorbaar een fontein water uitspuitend, zwom hij langs ons heen. Deze was wat groter dan de vorige zo’n vijftien meter. Vooral de onverstoorbaarheid waarmee hij zijn weg kiest in dit immens ruime water maakt indruk. De Portugese oorlogsschepen zie je wel regelmatig langskomen, met hun kleine roze witte zeiltjes boven water. En dan de vis die we zouden eten. Verse tonijn, dorades en zwaardvissen zouden op het menu staan. Nou we zien alleen maar worstjes en wat kipfilet. Ook lekker maar geen verse vis. De hengel staat elke dag uit maar geen vis. Heel soms bijt er een en die stapt halverwege dan weer van de haak. Dat helpt ook niet echt. Elke dag puzzelen we met de gribfiles wat de beste koers is om met wind naar Horta te komen. Als je op een valkje zeilt ga je regelmatig overstag. Hier ligt dat wat anders.De eerste dagen lagen we over bakboord en vanaf gisteren liggen we over de andere boeg. Dat is vooral te merken aan je bed. Je rolt nu de andere kant op en als dat open is rol je uit je bed. Weer even positie kiezen om goed de nacht door te komen. We proberen met wind naar Horta te zeilen, maar de kans is groot dat we toch een poosje in een windstil gebied komen. Gelukkig hebben we voldoende diesel om dan op de motor te varen.

We zijn nu acht dagen onderweg met mensen die elkaar van te voren niet of nauwelijks kenden. Met acht man op een klein oppervlak, soms in een wat oncomfortabele positie is een uitdaging. Het is goed om te zien dat het klikt. Samen beleven we dit avontuur en ieder haalt er uit wat er voor hem of haar inzit. Ook krijgt ieder de ruimte die nodig is, er wordt veel gelachen, diepzinnige gesprekken gevoerd en gemopperd wanneer nodig. Kortom een heerlijke tocht waar we allen van genieten. Jullie horen weer snel van ons.

 

Blog 3, dag 5: dinsdag 10 mei Positie: 29o16.544’ N 055o07.229 W.    GMT 4.40 pm Whales sighted on tuesday 10th of May. Spermwhales; mother and child and daddy (or aunty). Sailed 800 miles heading for northwest position in cyclonic high. Then straight to Horta. (hopefully).   Dinsdag 10 mei, half twaalf boorddtijd, bij jullie half vijf. Windje is teruggegaan naar een gerieflijke maar weinig indrukwekkende 6 –8 knoopjes maar dankzij de zorgvuldig gepoetste buik van t schip glijden we nog met vijf knopen door t water. De zeestaat is teruggegaan naar een soepele deining en er wordt al geconstateerd dat dit ideaal is voor dolfijn spotting. Vroeg in de morgen wordt dan ook een groepje van drie dolfijnen naast de boot gespot, evenals verscheidene Portugese oorlogsschepen. Wat een tentakels hebben die kwallen. De geur van vers gebakken brood stijgt op uit het luik als Gijs vanachter het roer plotseling “walvis!” roept. En inderdaad op ongeveer twee uur de rug van een groot beest, kleine driehoekige rugvin waar we langzaam op af zeilen. Als we in de buurt zijn duikt ie onder. Maar een paar tellen later opnieuw een sighting aan bakboord. Twee naast elkaar, moeder en kind op ramkoers met onze boeg. De vierkante koppen zijn goed te zien. En vlak bij de boeg van t schip duwt moeder het kind in een bocht en we zien hun witte buiken onder water verdwijnen. Wauw wat een gezicht! Dankzij de door Cees aangeleverde catalogus van Atlantische zeedieren identificeren we ze als potvissen  (spermwhales). Zo, die hebben we in de pocket! https://www.zeezeilers.nl/uploads/files/filemother_and_baby_sperm_whale.jpg   De tocht verloopt tot nu toe voorspoedig en iedereen geniet. De sfeer is erg gezellig.  We zeilen nog steeds en hopen over twee dagen in de zuidwestelijke stroming aan de bovenzijde van het Azoren hoog aan te komen. Mocht dat lukken dan gaan we met een bakstag windje op Horta aan. Nu hebben we al zo’n 800 mijl op de teller dus binnenkort halfway party!. Voor zover we gedacht hadden een paar kilo kwijt te raken tijdens de tocht, hebben we het mis. Zo wie zo lijkt alles beter, intenser te smaken aan boord, maar voor het koken wordt ook echt de tijd genomen. We draaien wachten van 3 x 4 en 4 x 3 uur waarbij het team dat van 1800 uur tot 2100 uur stuurt, ook kookt. Maar soms begint de lekkernij al bij het ontbijt, met een gebakken ei met spek. In de middag maken we dan nog even tijd voor een lunch met vers brood waarna er rond ca. 16.30 uur begonnen wordt met de voorbereiding voor het eten. Heerlijke maaltijden als verse Tzatziki, Tortilla, witlof salada, kip curry en verse groente pasta met gehakt zijn er al bereid. En terwijl we dit log bijwerken, is Jelle bezig om een pompoensoep te bereiden voor de lunch. Kortom, de innerlijke mens komt niets te kort. Gezien de volle vriezer met vlees, de indrukwekkende hoeveelheid groenten in het krat en groente en fruit in de twee hangmatten boven de tafel in de kajuit, zal dat ook tot aan Horta wel even zo blijven. Het enige dat nog op de verlanglijst staat is een vers gebakken vis.... maar tot nu toe willen ze nog niet zo bijten.

 

 

Blog Verslag 2 dag 4 Sunday 8 may at 1700 gmt:positie 24o 51.045’ N  057o 58.2205’ W Westwind makes good progress. Roughly 500 miles in three days! Due to 13 feet swell and 7 feet windwaves. Seasickness doesn’t prevent the crew to do sharp helming. So far so good.

We zijn nu drie dagen onderweg en beginnen langzaam in het ritme te komen. De helft van de bemanning moest inslingeren met wat zeeziekte, maar dankzij de scopioderm pleisters is dat weer over. We gaan als een speer. windkracht 4 werkelijk met 5 a 6 in de zeilen zorgen dat de Westwind met gemiddeld 8 knopen over de golven vliegt.

Af en toe maakt de boot een sprong, opgetild door de golven, waardoor we liggen te stuiteren in de bedden. De zee is wat onstuimiger dan verwacht en de golven geven ons regelmatig een warme douche Het is best wel lastig om te leven in een boot die continu schuin hangt, schommelt en glad is van het zeewater. Maar we worden langzamerhand ware evenwicht kunstenaars. Ons leven bestaat op dit moment uit zeilen, eten maken, poetsen en slapen. Met gerantsoeneerd water vergt dit enige creativiteit. Lang leve de verschillende soorten doekjes: voor de vloer, voor het aanrecht, voor het lijf en voor de billen.

Het is een echte luxe reis die we maken want onverwacht zijn er wellness faciliteiten aan boord: het bed als de stoomcabine, de kajuit als sauna, de golven als stortdouce en de schommelende boot als massagestoel. En dat allemaal voor dezelfde prijs! Helaas zijn ze het drooggedeelte vergeten waardoor alles lekker vochtig blijft. Droge kleren zullen we waarschijnlijk pas weer in Horta aan hebben.

De sfeer aan boord is erg gezellig. Iedereen brengt  behoorlijk wat ervaring en kennis van zeilen mee naast zijn eigen vakgebied. Cees, de geoloog, meldt ons precies over welke grondlagen we varen, waar welke ster of planeet staat en hoe diep de bodem is. Dat geeft de geruststellende gedachte dat we niet verder dan 6 km van land verwijderd zijn ook al is dat onder ons. Tijdens de eerste dagen waren Leon, Vincent en Jelle de stady state mensen, die in de kajuit voor eten en drinken konden zorgen. Nu koken we elk een gezonde maaltijd want alle verse groenten moeten snel op. We draaien van zes uur ‘s avonds tot zes uur ‘s morgens wachten van drie uur in drie groepen. Overdag zijn het wachten van vier uur. Dat betekent dat we goed kunnen slapen tussendoor. Buiten de wacht krijgt iedere groep een opdracht, koken, poetsen of afwassen. We varen dus in een gekuisde boot. De nachtwachten zijn prachtig. Onder een spectaculaire sterrenhemel stuiven we door de golven. De geluiden van de wind en de golven die je niet ziet in het donker, geven soms het gevoel van de wildwaterbaan op de Efteling. Alleen hebben we nu wel zelf het roer in onze handen. De temperatuur is rond de 25- 28 graden en dat maakt die wachten aangenaam.

 

Nog even voor het thuisfront: met iedereen gaat het goed en we genieten volop van deze ervaring. Vooral de oneindige uitgestrektheid met af en toe een vogel langs de mast, geven het gevoel dat we aan een echte oceaanoversteek bezig zijn. Een warme groet voor al onze dierbaren en over een paar dagen horen jullie weer meer.

 

 

 

 

St Maarten naar Horta, Azoren Blog 1 Vertrek St Maarten Marigot donderdag 5 mei 2016.

  Vandaag gaan we vertrekken. Op weg naar Horta op de Azoren over de Atlantische Oceaan. Iedereen kijkt erg naar dit moment uit. Vanaf zondag 1 mei zijn de meesten al aan boord, Jelle, Joris, Leon, Gijs en Franske. In de loop van de maandag voegde Jeroen zich bij de crew en dinsdag werden we compleet met de komst van Vincent en Cees. Met acht man op de boot is het behoorlijk vol en het is even puzzelen om alle bagage onder te brengen en iedereen een bed te geven waar hij of zij in past en het niet te benauwd heeft. De eerste dagen regende het flink maar gelukkig brak daarna de zon snel door. Leon was nog volop bezig zijn tijd in de Carieb af te sluiten en zijn werk over te dragen. Ondertussen leerden wij elkaar wat kennen en deden de sterke zeilverhalen al snel de ronde. Iedereen heeft behoorlijk wat zeilervaring maar, op Cees en Leon na, wordt dit voor de rest de eerste oversteek. Spannend, uitdagend en erg benieuwd over wat ons te wachten staan beginnen we aan de voorbereiding.   Als eerste wordt dat een stuk zeilen en snorkelen in Happy Bay. Rustig kunnen we de haven uitvaren en al snel staan de zeilen en geniet een ieder van de wind in de zeilen. Eindelijk varen op de Carieb met de tropische strandjes in het verschiet. Hier komen we voor! En wat ziet het er mooi uit. Iedereen gaat even achter het roer om aan de boot te wennen. En ja hoor zodra we een eindje uit de kust en de beschutting van het eiland komt wakkert de wind aan. Wat in de boekjes staat klopt, concluderen we met z’n allen. Daarna wat kruisend naar het strandje, anker uit en lekker het water in om te snorkelen. Helaas valt de onderwaterwereld daar een beetje tegen. Bij de rotsen zijn wel wat vissen maar nog niet in grote getalen. De waterscooters komen af en aan vol geladen met Amerikanen. Even oppassen dat ze niet over ons heen varen. Daarna op tijd weer terug om de tank en de jerrycans vol te gooien met diesel.   Voor de komende dagen moeten we alles voltanken en dat betekent de twee dieseltanks aan boord en nog eens acht 20 liter jerrycans vullen. Het vol gieten is geen punt maar het stouwen van de jerrycans vraagt wat inspanning. Daarna weer naar de haven om de windgenerator te installeren en een boodschappenlijst te maken. Flink klussen en puzzelen wat we de komende achttien dagen gaan eten en drinken.   Het technische team Jelle, Joris en Leon zetten de windgenerator in elkaar. De natuur is hier volop om ons heen. Elke dag worden we aangevallen door kleine zwarte vogels, die ons venijnig in de schouder pikken. Daarnaast zit het vol met iguana. Die liggen lekker in de zon op te warmen en kijken ons vol verachting aan. Zo van waar maken jullie je nu zo druk om? Sommigen zijn bijna 1,5 meter lang.   ’s Avond en voor de lunch bezoeken we leuke eettentjes die Leon allemaal al heeft voor geproefd. Heerlijk Caribisch eten in een warme zomeravond, echt vakantie.         ’s Ochtend ontbijten we gezellig met elkaar in de kuip.   Woensdag is het de dag van de grote inkopen. De super U is echt frans en biedt ons weer alle koopwaar die we nodig hebben. En dat is veel. Als eerste 450 liter water in flessen. Daarvoor moeten we twee keer rijden. En dan drie overvolle winkelwagens met eten, lekkers en (vooral niet te vergeten) de natte babydoekjes om ons te wassen zonder water.       En daarna komt het wegstouwen in de boot. Alles moet op een logische plek en ook weer terug te vinden zijn.   Ook dat duurt weer even maar uiteindelijk heeft alles een plek gekregen. Nu nog de vers waar halen en de voorraad is compleet. Naast de bevoorrading wordt ook Marigot nog bezocht. Kraampjes worden afgelopen op zoek naar kadootjes voor thuis. En de wandeling naar het fort op de heuvel wordt gemaakt. Nog even de benen strekken voordat de boot vertrekt. In de hitte is de wandeling best pittig maar het uitzicht is een echte beloning. Onze Westwind is van boven ook goed in de baai te zien.       En dan is het zover. De duiker krabt de laatste restanten van de bodem zodat we razendsnel over de oceaan kunnen vliegen. Alles is gestouwd en gerepareerd. Wachtgroepen en –schema’s zijn samengesteld en de route is verkend. Eindelijk kunnen we vertrekken, op weg naar de eindeloze vlaktes van water, de yogalessen op het voordek, de vele vissen die we zullen vangen, de discussies over het leven en de invulling daarvan en vooral eindelijk op weg naar een fantastische zeilervaring. Een droom die uitkomt. Wij groeten allen die ons dierbaar zijn en laten snel weten hoe het gaat.   Wordt vervolgd in het logboek van de westwind
 

 

 

Cursus zoeken

Vind hieronder direct uw zeezeilcursus, training of een zeezeiltocht.

Selectie op datum

Van: Tot:

Direct op reisnummer zoeken

Reisnummer:

Nieuws

Gratis kaart voor Hiswa Rai Amsterdam

De komende week staan we ook op de Hiswa Rai Amsterdam van 8-12 maart.
We.. Lees meer »

instructeurs gezocht

Instructeur zeezeilen worden? Een nieuwe uitdaging voor Jachtschippers. Dat kan in eerste instantie voor het.. Lees meer »

Technische bootman/vrouw gezocht

Technisch bootsman/vrouw   Niet meer actueel. Wij zijn op zoek naar een bootsman/vrouw die de technische zorg op.. Lees meer »

hiswa te water 29 aug-3 sep

De Zeezeilers zijn aanwezig tijdens de Hiswa te water in Amsterdam. 29 augustus t/m  3 sep.. Lees meer »

De Zeezeilschool bestaat vandaag 35 jaar

PERSBERICHT, 2016 Harlingen – De zeezeilschool ‘Zeezeilers van... Lees meer »

Volg ons